Sürekli bir gözetim altında yaşamak, artık çoğumuz için sıradan bir durum haline geldi. Her gün cep telefonlarımızla, sosyal medya hesaplarımızla, akıllı cihazlarımızla etrafımızdaki her şeyi kaydediyoruz. Peki, bu durumun neresinde duruyoruz? AI, gözetim toplumunu güçlendirdi mi, yoksa sadece mevcut durumu mu daha görünür hale getirdi? Düşünsene, anlık bildirimlerle bir şeyler yaparken, aslında bir yapay zekanın bu verileri analiz ettiğini ve nereye gittiğimizi izlediğini… korkutucu değil mi?

Bütün bu teknolojik gelişmeler, mahremiyetimizin ne kadarını kaybettiğimizi sorgulamamıza sebep oluyor. Bir yandan, hayatımızı kolaylaştıran uygulamalar her an yanımızda. Ama diğer yandan, bir algoritmanın sahip olduğu bilgiyle bizi nasıl yönlendirdiğini düşünmek bile tüylerimizi diken diken ediyor. Vallahi, her şeyimizin kayıt altında olduğu bir dünyada yaşamak, hangi duygulara sahip olmamızı bekleyebiliriz ki? İşte bu yüzden herkesin AI ile ilgili endişeleri var. Sonuçta, kimse kendini birer veri noktasına dönüşmek istemez…

Bazen düşünüyorum, gözetim toplumunun bir parçası olmak, aslında kendi rızamızla mı gerçekleşiyor? Birçok insan, daha iyi hizmet almak adına bu durumu kabulleniyor. Ama bir noktada bu durumun sınırları nerede başlıyor, nerede bitiyor? Tamamen özgür irademizle mi hareket ediyoruz yoksa bir yapay zeka tarafından yönlendirilen kuklalar mıyız? Bu soruları sormak, belki de hepimizin en doğal hakkı olmalı…

AI’nin sağladığı verimlilik ve hız, insan ilişkilerimizi de etkiliyor. Artık insanlar, yüz yüze iletişim kurmak yerine ekranlara daha fazla odaklanıyor. Birbirimizi gözlemlemek, analiz etmek ve değerlendirmek için sürekli bir yarış içindeyiz. Ama bu durum, insani duyguları ve bağları zayıflatıyor mu? Kim bilir, belki de teknoloji ilerledikçe, sosyal bağlarımız daha da zayıflıyor. İşin özü, insan olmak, ilişki kurmak, paylaşmak… bunlar yavaş yavaş yerini dijital bir soğukluğa bırakıyor gibi geliyor.

Sonuçta, AI’nin gözetim toplumunu güçlendirdiğini kabul etmek zorundayız. Evet, hayatımızı kolaylaştırıyor ama aynı zamanda mahremiyetimizi tehdit ediyor. Bir tür denge kurmamız lazım. Kendi sınırlarımızı belirlememiz gerekiyor. Özgürlüğümüzü ve mahremiyetimizi korumak için dikkatli olmalıyız. Bu, sadece bireysel bir mücadele değil, aynı zamanda toplumsal bir sorumluluk. Bir gün, bu dengeyi bulmak zorunda kalacağız… ama ne zaman? İşte asıl mesele bu…